API رایگان هوش مصنوعی: آموزش OpenRouter، از ثبت‌نام تا کد و ایجنت

اگه برای استفاده از هوش مصنوعی، یه ای‌پی‌آی (API: راه وصل شدن برنامه‌ها) رایگان لازم دارین، یا برای پرداخت دلاری مشکل دارین، این ویدیو برای شماست. همین الان با هم یه حساب اوپن‌روتر (OpenRouter) می‌سازیم، و یه کلید رایگان می‌گیریم؛ قدم‌به‌قدم نشونتون می‌دم از کجا ثبت‌نام کنین و چطوری کلید بگیرین. بعد، بدون کارت بانکی، از مدل‌های قوی هوش مصنوعی استفاده می‌کنیم: توی چت خود سایت، توی کد، و با کلاد کد (Claude Code) و کدکس (Codex) و آنتی‌گرویتی (Antigravity: ابزار گوگل). و خودمون با نه تا چالش واقعی تستش کردیم، تا بگیم چقدر خوبه. بریم شروع کنیم!

تا آخر این قدم می‌دونین چرا یه کلید، جای ده تا حساب رو می‌گیره. این اولین قسمت از سری «ای‌پی‌آی رایگان هوش مصنوعی» هست: هر قسمت، یه سرویس، از اینکه کیه، تا اینکه توی چالش‌های واقعی ما چی کار کرد. هر عددی که می‌گم، یا از صفحهٔ رسمی خودشونه، یا از تست (Test) خودمون. اوپن‌روتر از اوایل دو هزار و بیست و سه کار می‌کنه. دو نفر ساختنش: الکس عطاالله، که مدیرعاملشه، و لویی ویشی. کارش رو می‌شه توی یه جمله گفت: به‌جای اینکه برای هر شرکت هوش مصنوعی یه حساب جدا بسازین، یه کلید جدا بگیرین، و یه کد جدا بنویسین، یه کلید و یه آدرس دارین، و از پشت همون، صدها مدل از شرکت‌های مختلف.

یه مثال: فرض کنین یه فروشگاه دارین که از ده تا تولیدکننده جنس می‌گیره. به‌جای ده تا قرارداد و ده تا فاکتور، با یه پخش‌کننده کار می‌کنین که همهٔ اون جنس‌ها رو داره، و آخر ماه یه فاکتور براتون می‌فرسته. اوپن‌روتر، پخش‌کنندهٔ مدل‌های هوش مصنوعیه. [روی صفحه: بیش از ۴۰۰ مدل به گفتهٔ OpenRouter · ۴۶۷ مدل در فهرست API که ما گرفتیم] صدها مدل داره؛ عددش رو خودمون هم شمردیم. و چرا مهمه؟ چون بزرگ‌ها پشتش اومدن: صندوق سرمایه‌گذاری شرکت مادر گوگل روش سرمایه گذاشته، و اعلام کرده [روی صفحه: سرمایهٔ Series B، ۱۱۳ میلیون دلار، مه ۲۰۲۶، به رهبری CapitalG از Alphabet] [روی صفحه: اوت ۲۰۲۶، اعلام پیوستن به Stripe] که به Stripe می‌پیونده؛ همون شرکتی که پشت خیلی از پرداخت‌های آنلاین دنیاست.

[روی صفحه: به گفتهٔ OpenRouter، همان اسم و همان محصول می‌ماند] خودش گفته اسم و محصولش همون می‌مونه. برای یه کسب‌وکار، سه جا به کار میاد. یک: نمونهٔ اولیه. می‌خواین یه دستیار فارسی برای جواب دادن به مشتری‌ها بسازین؟ قبل از اینکه یه دلار خرج کنین، با مدل رایگان (:free) می‌سازینش، و می‌بینین اصلا به کارتون میاد یا نه. دو: کارهای تکراری روی متن. خلاصهٔ پیام‌ها، بیرون کشیدن اطلاعات از قرارداد و فاکتور، رسمی کردن یه متن محاوره‌ای. همین‌ها رو توی همین ویدیو، به چالش می‌کشیم. سه: مقایسه.

یه پرامپت، چند تا مدل، کنار هم. بعد تصمیم می‌گیرین برای کدوم پول بدین. و توی وایب کدینگ (Vibe Coding): کلاد کد، کدکس یا آنتی‌گرویتی می‌تونن اپلیکیشنی بسازن که با همین کلید کار کنه؛ آخر ویدیو، یکیش رو با هم می‌بینیم. و برای کسی که پرداخت دلاری براش سخته، بخش رایگانش اصلا کارت بانکی نمی‌خواد. حالا با هم ثبت‌نام می‌کنیم، قدم به قدم. هر جا لازم شد، ویدیو رو نگه دارین، و همراه من بیاین. یک: برین به سایت اوپن‌روتر، و بالای صفحه، sign up رو بزنین. نشونیش روی صفحه‌ست. دو: با ایمیل و یه رمز ثبت‌نام کنین.

اگه بخواین، با حساب گوگل، یا گزینه‌های دیگه‌ای که روی صفحه می‌بینین، هم می‌شه. سه: برین سراغ ایمیلتون. یه لینک تأیید اومده، که فقط ده دقیقه اعتبار داره؛ پس همون موقع بزنینش. اگه توی صندوق اصلی نبود، پوشهٔ spam رو هم نگاه کنین. چهار: می‌پرسه اکانتتون شخصی هست یا شرکتی؟ Individual رو بزنین. پنج: یه مرحله برای کارت بانکی میاد، که لازم نیست. I'll do this later رو بزنین، و رد شین. شش، و مهم‌ترینش: اوپن‌روتر اولین کلید رو خودش می‌سازه، و فقط همین یه بار کامل نشونش می‌ده.

همون لحظه کپیش کنین، و بذارینش توی فایل .env پروژه‌تون، یا فعلا یه جای امن. توی قسمت ای‌پی‌آی از سری مفاهیم پایه، کامل گفتیم چرا. هفت: اگه کلید رو گم کردین، یا برای هر پروژه یه کلید جدا می‌خواین: برین به صفحهٔ ای‌پی‌آی کی‌ها (API Key)، یه کلید تازه بسازین، و یه اسم بهش بدین. این یکی هم فقط یه بار نشون داده می‌شه؛ همون موقع کپیش کنین. کلید قبلی رو هم، اگه دیگه لازمش ندارین، همون‌جا delete کنین. تموم شد! بدون کارت بانکی، و بدون یه دلار پول، الان یه کلید رایگان هوش مصنوعی دارین.

کلیدی که برای ما ساخت، شش ماه اعتبار داشت؛ تاریخ انقضاش رو یه جا یادداشت کنین. حالا مهم‌ترین بخش، که عددهاش عوض می‌شه؛ پس هر چی اینجا می‌گم، تا نوامبر دو هزار و بیست و شش هست. لینک به‌روزش رو توی توضیحات گذاشتم. مدل‌هایی که آخر اسمشون کلمهٔ free داره، رایگانن. روزی که تست کردیم، هفده تا بودن، به‌اضافهٔ یه روتر (Router) رایگان، به اسم openrouter/free، که خودش یکی از مدل‌های رایگان رو، تصادفی براتون انتخاب می‌کنه. این فهرست زود عوض می‌شه: فقط توی ده روز قبل از تست ما، سه تا مدل تازه اضافه شده بود.

و تا اوایل نوامبر، پنج تاش رفتن، از جمله Laguna و Inkling که توی همین ویدیو می‌بینینشون؛ یعنی دوازده تا موند. سقفش اینه: بیست درخواست در دقیقه، و پنجاه درخواست در روز، اگه هیچ‌وقت اعتبار نخریده باشین. اگه روی هم ده دلار اعتبار بخرین، سقف روزانهٔ مدل‌های رایگان می‌شه هزار تا. این‌ها به گفتهٔ خود اوپن‌روتر؛ ما چیزی نخریدیم. روز هم به وقت UTC عوض می‌شه، یعنی برای ایران، ساعت سه و نیم صبح. و یه نکته که توی صفحه‌هاش پیدا نکردیم: درخواست‌هایی که خطا خوردن، از پنجاه تا کم نشدن.

ما یازده تا خطا گرفتیم، و شمارندهٔ خود اوپن‌روتر، فقط جواب‌های موفق رو شمرد. قبل از اینکه یه خط کد بنویسین، توی خود سایت یه بخش هست به اسم Chat. مدل رایگان رو انتخاب می‌کنین، سؤالتون رو فارسی می‌نویسین، و جواب می‌گیرین. ما پرسیدیم «در سه جملهٔ کوتاه توضیح بده ای‌پی‌آی چیست»، و Nemotron 3 Ultra یه جواب فارسی درست داد، با مثالی از زرین‌پال. پایینش هم نوشته: صفر دلار. دو تا نکته دربارهٔ این Chat: گفت‌وگوهاتون فقط روی همون دستگاهی ذخیره می‌شه که باهاش کار می‌کنین.

و پیام‌هایی که اونجا می‌فرستین، از همون پنجاه تای روزانه کم می‌شن. حالا با کد. همون درخواست، با چند خط: آدرس اوپن‌روتر، کلید از فایل .env، و اسم مدل. اگه قبلا برای اوپن‌ای‌آی (OpenAI: شرکتی که چت‌جی‌پی‌تی رو ساخته) کد نوشتین، فقط آدرس و کلید عوض می‌شه؛ اوپن‌روتر خودش می‌گه جایگزین مستقیم اوپن‌ای‌آی هست. جوابش یه جیسون (JSON) هست، با متن مدل، و تعداد توکن‌ها (Token: واحد شمردن متن). Ultra این درخواست رو، توی سه و نیم ثانیه جواب داد، با هزینهٔ صفر. با ایجنت (Agent: خودش کار رو قدم به قدم انجام می‌ده) هم همین‌قدر ساده‌ست.

به کلاد کد، کدکس یا آنتی‌گرویتی بگین: «با کلید اوپن‌روتر که توی .env هست، این کار رو با یه مدل رایگان انجام بده، و شکل درخواست رو از مستندات رسمی اوپن‌روتر بگیر.» یه نکته: کدکس رو می‌شه طوری تنظیم کرد که خودش هم از طریق اوپن‌روتر کار کنه، و کلاد کد رو هم. ولی اوپن‌روتر خودش می‌گه کلاد کد فقط با مدل‌های Anthropic تضمینی کار می‌کنه، که رایگان نیستن. پس با کلید رایگان، بهترین کار اینه که ایجنت، اپ رو بسازه، و اپ از کلید رایگان استفاده کنه.

حالا چالش‌ها! هر چالش، یه نمره از پنج می‌گیره، که گوشهٔ تصویر جمع می‌شه. چالش اول: ایران رو می‌شناسه؟ سه تا سؤال ساده پرسیدیم، که جوابشون رسمی و معلومه. ساعت تهران چقدر از UTC جلوتره؟ سه ساعت و نیم، تمام سال؛ چون ایران بعد از دو هزار و بیست و دو، دیگه ساعت تابستانی نداره. Ultra، قوی‌ترین مدل رایگان، اول گفت چهار و نیم، و بعد خودش گفت سه و نیم. اول فروردین هزار و چهارصد و پنج، چه روزی از تقویم میلادی بود؟ شنبه، بیست و یکم مارس دو هزار و بیست و شش. Ultra گفت چهارشنبه، بیستم مارس.

و شمارهٔ شبا، چند کاراکتره؟ بیست و شش، که با IR شروع می‌شه. Ultra گفت بیست و چهار. Super VL صد و چهار ثانیه فکر کرد، و از سه تا، فقط اولی رو درست گفت. یعنی اگه یه اپ، با این مدل‌ها شمارهٔ شبا رو چک کنه، شبای درست مشتری رو رد می‌کنه. هر چیزی که مخصوص ایرانه، از منبع رسمی چک کنین، نه از حافظهٔ مدل. چالش دوم: عکس. یه فاکتور فارسی ساختیم، با پنج قلم جنس، و یه اشتباه عمدی توش گذاشتیم: جمع کلی که روی فاکتور چاپ شده، غلطه. ازشون خواستیم ردیف‌ها رو بخونن، و بگن جمع چاپ‌شده درسته یا نه.

با یه عکس کج، از روی میز، هیچ‌کدوم نتونستن. یکی همهٔ توکن‌هاش رو صرف فکر کردن کرد، و هیچی نگفت. یکی بیشتر عددها رو غلط خوند. و یکی، بعد از هشت دقیقه، اسم جنس‌ها رو انگلیسی کرد. همون فاکتور رو، صاف و از نزدیک دادیم. یه مدل کوچیک‌تر به اسم dots، که روتر رایگان انتخابش کرده بود، تقریبا همه‌چیز رو درست خوند، و اشتباه رو گرفت: جمع چاپ‌شده سه میلیون و سیصد و بیست و سه هزار تومانه، ولی جمع واقعی، سه میلیون و دویست و سی و سه هزار. توی Chat سایت هم، همین جواب رو داد.

درسش: عکس رو صاف و از نزدیک بگیرین، و مدل رو با عکس‌های خودتون تست کنین. چالش سوم: فارسی واقعی. یه پیام محاوره‌ای مشتری رو دادیم که رسمی و اداریش کنه، و یه اطلاعیهٔ اداری رو، که خودمونی کنه، مثل یه پیام واتس‌اپ. Ultra بهترین بود. یه طرف: «مجبور به لغو سفارش خواهم بود.» اون طرف: «هزینهٔ پستش رو خودتون باید بدید.» فقط یه «کی» محاوره‌ای توی متن رسمی جا موند، و یه گل هم از خودش، ته پیام گذاشت. Super VL بار اول خطا داد، و بار دوم، متن رسمی‌اش با «سلام، عرض می‌کنم» شروع شد.

و Gemma، مدل گوگل، اصلا جواب نداد؛ جلوتر می‌گم چرا. مشتری محاوره‌ای می‌نویسه، ولی شما گاهی باید جوابی که می‌دین، رسمی باشه. مدل خوب، هر دو رو بلده. چالش چهارم: یه قرارداد فارسی، به جیسون. یعنی اطلاعات قرارداد رو بیرون بکشه، و توی یه قالب ثابت بنویسه، که یه اپ بتونه بخونه. یه قرارداد طراحی سایت نوشتیم، با مبلغ به ریال، سه قسط درصدی، و جریمهٔ تأخیر «نیم درصد در روز». و خواستیم همه‌چی به تومان باشه. هر سه مدلی که جواب دادن، یه جیسون تمیز دادن، بدون یه کلمهٔ اضافه، و همهٔ حساب‌ها درست: صد و بیست میلیون تومان، قسط‌های چهل و هشت، و سی و شش، و سی و شش میلیون، و جریمهٔ روزی ششصد هزار تومان.

ولی Ultra یه کار ساکت کرد: تاریخ شمسی رو، بی‌اینکه بخوایم، میلادی کرد. تبدیلش درست بود، ولی اپی که این رو بخونه، تاریخ رو غلط ذخیره می‌کنه، و هیچ خطایی هم نمی‌ده. درسش: خروجی مدل رو همیشه با یه قالب چک کنین؛ مثلا با جیسون اسکیما (JSON Schema)، که توی قسمت جیسون گفتیم. چالش پنجم: کد. خواستیم یه صفحهٔ HTML بسازن: یه ماشین‌حساب قیمت نهایی، برای یه فروشگاه اینستاگرامی، با تخفیف و هزینهٔ ارسال، فارسی و راست‌چین. بعد هر صفحه رو خودمون باز کردیم، و عدد زدیم.

هر سه کار کردن، و هر سه جواب درست، یعنی یک میلیون و هشتاد هزار تومان رو، با رقم فارسی نشون دادن. یکیش هم یه مدل مخصوص کد بود، به اسم Laguna. ولی صفحه‌ای که روتر رایگان ساخت، عنوانش این بود: «ماشین accounts، قیمت نهایی». یه کلمهٔ انگلیسی، وسط عنوان فارسی. کد درست بود؛ متن روی صفحه، نه. چالش ششم: یه مسئلهٔ کاری، با جواب معلوم. ماگ رو هشتاد هزار تومان می‌خرین، صد و پنجاه می‌فروشین، هر سفارش چهل هزار تومان هزینهٔ ارسال داره، و یه کمپین دارین: «دو تا بخر، سومی نصف قیمت».

مشتری سه تا ماگ رو توی یه سفارش بخره بهتره، یا توی سه سفارش جدا؟ جواب: یه سفارش، با اینکه تخفیف داره، پنج هزار تومان سود بیشتری داره؛ چون هزینهٔ ارسال یه بار حساب می‌شه، نه سه بار. همه درست جواب دادن. ولی وقتی همین رو توی بخش Chat، توی خود سایت، از Ultra پرسیدیم، جواب درست بود، و وسطش کلمهٔ «کمپین» این‌طوری نوشته شده بود: نصفش با حروف روسی. چند ساعت قبلش هم، همین مدل، وسط یه جملهٔ فارسی، یه کلمهٔ چینی گذاشته بود. اگه متنی که مدل رایگان می‌نویسه، مستقیم جلوی مشتری می‌ره، یه بار خودتون بخونینش.

سؤالی داری؟ همین الان توی کامنت‌ها بپرس.

چالش هفتم: متن بلند. کل متن هشت قسمت از سری مفاهیم پایه رو، پشت سر هم، دادیم بهشون: حدود صد و سی هزار حرف، یعنی چهل و نه هزار توکن. وسط قسمت وب‌اپ، یه جمله قایم کردیم: «اسم رمز انبار فروشگاه نمونه‌مون، زعفران هفتاد و سه هست.» بعد پرسیدیم چند قسمته، موضوع هر کدوم چیه، و رمز کجاست. Ultra و Super VL، هر دو کامل جواب دادن: هشت قسمت، موضوع درست هر کدوم، و رمز، با جای دقیقش. Ultra این کار رو، توی چهارده ثانیه کرد. برای خلاصه کردن یه قرارداد بلند، یا جواب دادن از روی دفترچهٔ راهنمای یه محصول، این خبر خیلی خوبیه.

چالش هشتم: صدا زدن ابزار (Tool calling)، یا صدا زدن ابزار. این همون کاریه که ایجنت‌ها می‌کنن: مدل خودش جواب رو نمی‌سازه؛ می‌گه «این ابزار (Tool) رو، با این ورودی، صدا بزن»، و کد شما صداش می‌زنه. دو تا ابزار ساختگی بهشون دادیم: یکی وضعیت سفارش، یکی هزینهٔ ارسال. و مشتری فارسی نوشت: «سفارش شمارهٔ چهار هزار و پونصد و هشتاد و دوی من کجاست؟ اگه هنوز نرسیده، ارسال دوباره‌ش به شیراز چقدر می‌شه؟» Ultra اول فقط وضعیت سفارش رو پرسید، چون سؤال دوم به جواب اول بسته بود؛ شمارهٔ سفارش رو هم، از رقم فارسی، به رقم انگلیسی تبدیل کرد. بعد هزینهٔ ارسال رو پرسید.

و آخر، یه جواب فارسی درست داد: «در راه»، با کد رهگیری، و نود و پنج هزار تومان. هیچ عددی از خودش نساخت، و کل این رفت‌وبرگشت، یازده ثانیه طول کشید. Super VL هم درست رفت، فقط خیلی کندتر. چالش نهم: سرعت. Ultra سریع‌ترین بود: معمولا زیر یک و نیم ثانیه شروع به جواب دادن می‌کرد، و بین شصت تا صد و بیست توکن در ثانیه می‌نوشت. بقیه کندتر بودن، چون قبل از جواب، کلی فکر می‌کنن؛ یکیشون تا هشت دقیقه طول کشید. و Gemma، مدل گوگل: توی همهٔ نه باری که صداش زدیم، فقط یه جواب داد: «سرش شلوغه».

خطای چهارصد و بیست و نه، با این توضیح که ظرفیت رایگانش بین همه مشترکه. یعنی سقف شما هنوز پر نشده، ولی سرویس‌دهنده‌اش پره. برای همین، اپ خوب یه فهرست پشتیبان (Fallback) داره: اگه مدل اول شلوغ بود، خودش می‌ره سراغ بعدی. فقط حواستون باشه، توی این فهرست مدل پولی نذارین؛ چون اگه نوبت بهش برسه، پولش حساب می‌شه.

و حالا، یه پروژهٔ واقعی. به کلاد کد گفتیم یه اپ تک‌صفحه‌ای بسازه به اسم «پاسخ‌یار»: پیام مشتری رو بگیره، نوعش رو بگه، خلاصه‌ش کنه، و یه جواب آماده بنویسه. فقط با مدل رایگان، و کلید فقط روی سرور، نه توی مرورگر. پرامپت کاملش روی صفحه‌ست. اینم نتیجه. یه پیام عصبانی مشتری رو گذاشتیم، که کتونیش پنج روزه نرسیده. سه و نیم ثانیه بعد: «شکایت»، یه خلاصهٔ درست، و یه جواب مؤدبانه. پایینش هم نوشته کدوم مدل جواب داد، و هزینه: صفر. ولی دقت کنین: جواب نوشته «طبق سیاست استرداد وجه اقدام خواهیم کرد».

ما توی دستور گفته بودیم هیچ قولی از خودش نسازه. پس جواب مدل رو، همیشه قبل از فرستادن بخونین. یه بار هم، Ultra جواب نداد، روتر رفت سراغ یه مدل دیگه، و جواب صد و چهل و چهار ثانیه طول کشید. رایگان، یعنی همین. پرامپت کاملش رو توی توضیحات و کامنت پین‌شده گذاشتم؛ همین رو می‌تونین به کدکس یا آنتی‌گرویتی هم بدین. حالا واقعیتش؛ چیزهایی که توی صفحه‌ها نیست، یا ریز نوشته شده. یک: پنجاه درخواست در روز، برای یاد گرفتن و ساختن نمونه کافیه؛ برای محصولی با مشتری واقعی، نه.

و چند تا حساب ساختن برای دور زدن سقف، توی شرایط استفادهٔ اوپن‌روتر، صریحا ممنوعه. دو: هر مدلی که توی فهرست رایگانه، از کد شما جواب نمی‌ده. یه مدل بزرگ به اسم Inkling، به ما گفت: «فقط توی اپ‌های ایجنتی در دسترسه». سه: مدل‌های فکرکننده، توکن رو صرف فکر کردن می‌کنن. اگه سقف طول جواب، یعنی max_tokens، کم باشه، جواب خالی برمی‌گرده. ما یه بار با ششصد توکن، و یه بار با هشت هزار توکن، جواب خالی گرفتیم. چهار: دسترسی از ایران. ما از کانادا تست کردیم، و از ایران تست نکردیم؛ پس نمی‌دونیم از ایران کار می‌کنه یا نه.

شرایط استفاده فقط می‌گه بعضی سازنده‌های مدل، کاربرهای بعضی کشورها رو راه نمی‌دن، بی‌اینکه اسم کشوری بیاره. اگه از ایران امتحانش کردین، توی کامنت‌ها بنویسین کار کرد یا نه؛ به بقیه هم کمک می‌کنه. پنج: توی تنظیمات حساب، بخش Privacy، یه سوئیچ هست که اجازه می‌ده سرویس‌دهنده‌های مدل‌های رایگان، پیام‌ها رو نگه دارن، یا باهاشون آموزش بدن. روی حساب تازه روشنه، و بهتره روشن بمونه: وقتی خاموشش کردیم، یازده تا از هفده مدل رایگان، بهترین‌ها هم، دیگه جواب ندادن.

پس قانونش ساده‌ست: روی کلید رایگان، تمرین و دادهٔ نمونه بفرستین؛ نه شمارهٔ کارت، کد ملی، یا پیام واقعی مشتری. و شش: حداقل سن، هجده ساله. حالا نمره‌های گوشهٔ تصویر، با سه معیار دیگه، می‌شن کارت امتیاز کامل اوپن‌روتر: سیزده معیار، که توی همهٔ قسمت‌های این سری ثابته. روی هم: چهل و هفت از شصت و پنج. بهترین نمره‌ها: ثبت‌نام بدون کارت، کد، استدلال، متن بلند، و صدا زدن ابزار. بدترین: دانستن ایران. پس کی بگیرتش؟ هر کسی که می‌خواد بدون کارت بانکی و بدون پرداخت دلاری، با ای‌پی‌آی هوش مصنوعی کار کنه، یاد بگیره، یا یه نمونهٔ اولیه بسازه.

کی نه؟ کسی که محصول واقعی با مشتری زیاد داره، یا می‌خواد داده‌های حساس مشتری رو به مدل بده. و حالا، یه ترفند از خود اوپن‌روتر، که باعث می‌شه مدل رایگان‌تون، کمتر بگه «سرم شلوغه». یادتونه روتر رایگان، openrouter/free؟ توی چند تا از همین چالش‌ها، خودش یه مدل رایگان آزاد پیدا کرد و جواب داد؛ عکس فاکتور رو هم، مدلی خوند که همین روتر انتخابش کرده بود. پس به‌جای اینکه اسم یه مدل رو توی کدتون بنویسین، که شاید فردا شلوغ باشه، یا از فهرست رایگان بره، اسم همین روتر رو بنویسین.

خود اوپن‌روتر می‌گه این روتر، فقط سراغ مدل‌های رایگان می‌ره؛ پس پولی حساب نمی‌شه. و اگه می‌خواین خودتون انتخاب کنین، یه فهرست بدین، فقط از مدل‌های رایگان: اول Ultra، اگه شلوغ بود Super VL، بعد dots. همین یه خط، فرق اپلیکیشنیه که گاهی جواب نمی‌ده، با اپلیکیشنی که بیشتر وقت‌ها جواب می‌ده. و این‌طوری، هر روز، رایگان از هوش مصنوعی استفاده می‌کنین. مرسی که تا اینجای ویدیو همراه من بودین. اگه این ویدیو کمکتون کرد که رایگان از هوش مصنوعی استفاده کنین، یه لایک بزنین، تا به دست آدم‌های بیشتری برسه؛ و برای اون دوستی که همیشه می‌گه «پرداخت دلاری ندارم»، بفرستینش.

کارت کامل اوپن‌روتر، با همهٔ لینک‌ها، توی توضیحاته. توی قسمت‌های بعدی این سری، بقیهٔ سرویس‌های رایگان رو هم با همین چالش‌ها می‌سنجیم، و یه ویدیوی مقایسه هم میاد، که همهٔ این کارت‌ها رو کنار هم می‌ذاره. می‌بینمتون.